Dr Th. Niemeijer

Theodorus NiemeijerIn zijn vergadering van 5 juli 1949 benoemde de gemeenteraad de zo hooggewaardeerde Th. Niemeijer, rustend arts, tot ereburger van Wageningen. Hij werd toen 90 jaar, waarvan hij er ruim 62 in onze stad woonde en werkte. Na afloop van de vergadering haastte burgemeester J. Klaassesz zich naar de woning van de dokter in de Marktstraat om hem het besluit mee te delen. De reactie was kenmerkend voor de dokter: “Wie is toch op het gekke idee gekomen mij tot ereburger te maken? Ik heb toch aI die jaren niets anders gedaan dan mijn plicht! ” Th. Niemeijer werd 16 augustus 1859 te Groningen geboren. Zijn vader was de oprichter van de bekende tabaksfabrieken. Na zijn artsenexamen in Amsterdam vestigde Niemeijer zich op 1 februari 1886 in onze gemeente. Hij was een uiterst deskundig arts, die zijn taak steeds met grote nauwgezetheid en zeldzaam plichtsbesef heeft vervuld. Altijd stond hij klaar voor zijn patiënten, die hij met een rijtuigje, fiets of te voet bezocht. De trouwe toewijding gold zowel voor hen die op “de berg” woonden, als voor hen die in de armzalige arbeiderswoningen huisden. Hij “vergat” rekeningen te sturen naar de gezinnen, die naast hun ziekte, ook nog de last van de armoede te dragen hadden. In de jaren dat hij nog volop practizeerde, had hij een grote steun aan zijn vrouw. Zijn patiënten waren ook haar patiënt en, die zij, indien nodig, voorzag van versterkende middelen. Denk niet dat de dokter een gemakkelijk mens was. Hij kon bij de patiënten met de vuist op tafel slaan, wanneer zij niet handelden overeenkomstig zijn richtlijnen, wanneer zij hem onnodig riepen of te laat waarschuwden. Als lid en later aIs voorzitter van de gezondheidscommissie voor Wageningen en omgeving schrok hij er niet voor terug de vinger te leggen op menig misstand uit oogpunt van hygiëne of volkshuisvesting. Hij was terecht zeer lastig op dit punt. Zeer veel heeft dokter Niemeijer gedaan voor de ontwikkeling van het Wagenings ziekenhuis, dat hij van de grond af mee had helpen opbouwen. Sterk heeft hij ook het ziekenfondswezen gestimuleerd. De plaatselijke T.B.C.commissie, die in 1918 van de grond kwam, kende hem als eerste voorzitter. Veel deed hij in deze functie tegen deze ziekte. Het ere-lidmaatschap, dat hem in 1926 bij het neerleggen van de voorzittershamer werd aangeboden, was ten volle verdiend. Tot 1 januari 1935 oefende hij de praktijk van huisarts uit. Daarna is hij nog jarenlang aIs controlerend arts aan het Algemeen Afdelings Ziekenfonds verbonden geweest, totdat hij op 1 april 1948 ook deze functie neerlegde. In 1951 stierf deze grand old man. Zeer op zijn plaats werden de Marktstraat, waaraan nog steeds de woning staat, waarin deze grote mens leefde en goed deed, en de Parkstraat, naar hem vernoemd. De samensteller herinnert zich de eerbied waarmee oude Wageningers deze dokter begroetten. Een lange figuur, die wat voorover liep, de handen, waarin de wandelstok geklemd was, op de rug.

[bron: Kent u ze nog… de Wageningers: A.G. Steenbergen; 1973]

 

DrNiemeijerEreburgerGemeentehuis

Benoeming tot ereburger van Wageningen van Dr Niemeijer in 1949.